Komentarze do: Szokujące wideo, Nowa edukacja, 1200 zł do wygrania

Autor: Marcin

Marcin — Wed, 14 Oct 2009 20:00:09 +0000

Jeszcze dopowiem:każdy z moich czcigodnych przedmówców powinien mieć możliwość założenia własnej prywatnej szkoły,w której zastosuje swoje pomysły,szkoły które przetrwają tzn,którym ich klienci czyli uczniowie(lub-dla nieletnich-rodzice) będą skłonni zapłacić za takie programy będą przyczyną naszego wspólnego sukcesu,pozostałe niech upadną(dobór naturalny,wolna konkurencja),ci których na założenie większej szkoły nie stać niechaj uczą w domu swe własne dzieci(homeschooling)
pozdrawiam

Przydatny? 0 0

Autor: Marcin

Marcin — Wed, 14 Oct 2009 19:46:08 +0000

jeszcze dwa słowa dodam:mamy obecnie 3 razy p-szkoła publiczna,przymusowa i powszechna,ja się przeciw temu buntuję-ma być dobrowolna,dla tych,co chcą i raczej prywatna/zdecentralizowana,ma być wiele ośrodków dyspozycyjnych w edukacji a nie jeden centralny,wychowanie dzieci należy do rodziców a nie do szkoły i nie do nauczycieli ani urzędników,niech żyje wolność!

Przydatny? 0 0

Autor: Marcin

Marcin — Wed, 14 Oct 2009 19:37:41 +0000

moja poprzednia wypowiedź była prywatna,teraz wypowiedź na konkurs.
Głównym problemem systemu edukacyjnego w Polsce jest przymus i sterowanie odgórne.Odpowiedź na ten problem to usunięcie rządu z kierowania edukacją,radykalne i całkowite,likwidacja tzw,programów nauczania narzucanych przez kuratoria(a także samych kuratoriów) i zastąpienie ich programami autorskimi,prywatyzacja edukacji-radykalna i całkowita,upowszechnienie homeschoolingu,wolny rynek informacji i umiejętności,które mają stać się towarem kupowanym i sprzedawanym jak każdy inny towar,powiedzmy jak buty,i to bez wtrącania się państwa!Zmiana charakteru uniwersytetów z modelu zarządzania odgórnego na oddolny,studencinie powinni być-jak dotychczas niewolnikami profesorów,którzy nimi zarządzają(profesorowie studentami),ale pracodawcami profesorów,którzy ich zatrudniają kupując od nich informacje i umiejętności po cenie rynkowej,w średniowieczu były dwa główne modele uniwersytetu: Boloński(samorządowo-oddolny i bliski moim postulatom) i Paryski-odgórny.Czy słyszeliście o chińskich zbiorowych zakupach zwanych tuangou?Podobnie powinno być z edukacją-grupa ludzi o wspólnych zainteresowaniach powinna się zbierać(do czego świetnie posłuży internet),zatrudniać profesora/ów płacąc za jego usługi ze swoich funduszy organizacyjnych i uczyć się w takim systemie,to ukróci idiotyzmy zarządzania odgórnego raz na zawsze-nie będą dziekanaty mówiły studentom co mają robić tylko studenci będą mówili profesorom jakie informacje i umiejętności chcą kupić(w przybliżeniu bo oczywiście profesor więcej wie o tym co przydatne czy ciekawe w danej dziedzinie niż laik jeszcze jej nie znający)-takie coś nazywam -nawiązując do wspomnianego modelu Bolońskiego-bolonizacją uniwersytetów i edukacji-uważam to za absolutnie konieczne w Polsce i wszędzie na świecie.Przeciwnicy wolnorynkowej edukacji powiedzą,ze wyklucza ona słabszych ekonomicznie i tworzy coś w rodzaju nauki dwóch prędkości-jednej dla bogatych i drugiej dla ubogich,cóż,jest to skutek uboczny,ci pasywni,którzy nie chcą się uczyć bedą pracować w fabrykach,których właścicielami będą ci,którzy uczyć się chcieli-droga do osobistej zmiany będzie otwarta dla każdego a jeśli ktoś nie skorzysta to jego prywatna decyzja,róbmy swoje bez oglądania się to w długoterminowej perspektywie zmienimy całe społeczeństwo na aktywne i pomoże to wszystkim,aczkolwiek najpierw najaktywniejszym i najbardziej chętnym do nauki a pozostałym być może w następnym pokoleniu gdy ich dzieci zrozumieją co należało zrobić aby załapać się na pociąg z edukacyjną rewolucją.Te rozwiązania uważam za oczywiste i konieczne,aczkolwiek są,niestety(to nas opóźnia!) kontrowersyjne.Ludzie powinni od dziecka być uczeni,że mają prawo do wolności,własnych zainteresowań,kierowania sobą,rozwijania tego co ich pociąga i ciekawi.Należy ułatwić rozeznanie preferencji młodym ludziom przez szerokie inwestycje w poradnictwo zawodowo-edukacyjne,ograniczyć rolę państwowego ministerstwa edukacji do kontrolowania jakości przez organizowanie egzaminów zawodowych i certyfikowanie placówek edukacji i do tworzenia takiego poradnictwa(darmowe placówki poradnictwa psychologicznego w zakresie edukacji-testy psychologiczne predyspozycji zawodowych za darmo dla każdego),natomiast poza tym wara rządowi od nauki.Konieczny jest rozwój nauki online,internetowe kursy,uczelnie,platformy dla wymiany umiejętności zarówno w internecie jak i w klubach osiedlowych,edukacyjnych bankach godzin itp.,publikowanie informacji na zasadzie wolnego i otwartego źródła dla wszystkich chętnych-wzorem jest ruch wolnego oprogramowania,licencja GNU i manifesty Richarda Stahlmanna dotyczące wolnej wymiany,w jego przypadku chodziło o oprogramowanie,lecz podobna “kultura darów” powinna być rozwijana w każdej dziedzinie życia ze szczególnym uwzględnieniem zastosowań w edukacji.Tyle jeśli idzie o to,co trzeba zrobić w Polsce,ale jak to zrobić? Po pierwsze potrzebujemy do tego wielu stron internetowych i lokalnych klubów edukacyjnych,które powinny powstawać oddolnie-jakby ktoś słyszał o czymś takim w Krakowie lub chciał założyć można do mnie pisać na cheswaw@gmail.com ,Edward DeBono w książce “Naucz się myśleć kreatywnie” pisał o klubach ludzi myślących,powinny powstawać takie i podobne kluby zainteresowań i nauki,ja np interesuję się informatyką (jako początkujący),jeżeli ktoś jest chętny do wspólnej nauki np programowania w Pascalu i w C++ to zapraszam.Podsumujmy: zmianę społeczną musimy zrobić sami,nikt,a szczególnie rząd czy władze uniwersytetów ,nas w tym nie wyręczy,nie wiem w jakim miejscu będzie Polska za 10 lat,ale ja zamierzam do tego czasu wychylić kielich informatyki i kilka innych…:)
pozdrawiam

Przydatny? 0 0

Autor: Marcin

Marcin — Wed, 14 Oct 2009 18:46:11 +0000

patrzysz na swioją3letnią córeczkę i myślisz,że ona pójdzie do szkoły?co ty masz w głowie,czy ty naprawdę masz tak wiernopoddańczą mentalność-po co szkoła,od czego jest homeschooling,nie posyłaj dziecka do szkoły-ucz je sama:)
i ucz ludzi,że mają prawo nie posyłać dzieci do szkoły,szkoła publiczna,przymusowa,powszechna to przeżytek,teraz potrzebujemy nauki dobrowolnej,dla wolnych ludzi,zgodnej z zainteresowaniami i preferencjami,socjalizm już się skończył(dzięki Bogu!) ,ale wielu jeszcze o tym nie wie…

Przydatny? 0 0

Autor: TataMalucha

TataMalucha — Thu, 04 Dec 2008 02:01:21 +0000

Witam.
Przeglądnąłem wpisy i moja własna wizja modelu edukacji w Polsce za 10 lat najbardziej zbliżona jest do prezentowanej przez Karola.

Może to nie jest dobre miejsce na pokazanie dlaczego według mnie jest tak jak jest obecnie. Otóż winny jest system i to nie jest kolejne ze stwierdzeń typu: “winni są ONI”. Piszę ten wpis pod wpływem obejrzanego materiału najpierw w telewizji a potem w internecie na temat legalnej sprzedaży środków psychotropowych w Polsce. Jest to o tyle związane z głównym tematem, że dotyczy kondycji psychicznej przyszłych rodziców – jeżeli zażywanie tych środków nie wyeliminuje ich z tej funkcji. Otóż dzisiejsi 18-stolatkowie mogą zupełnie legalnie kupić środki odurzające, nie mówiąc o dzieciach, które mogą zaopatrywać się w te środki przy pomocy starszych “kolegów”. Na jednym z filmów wypowiada się człowiek z laboratorium, który dokonywał analizy tych środków, przyznał – a zrobił to z wyraźnym trudem, że badane przez niego środki mogą być niebezpieczne a na pytanie czy poinformował o tym zlecającego badania – w tym przypadku dystrybutora tych specyfików – milczał mając bardzo nieciekawą minę. Na koniec wydusił, że “powinno się wycofać ze sprzedaży papierosy bo też są szkodliwe”. Otóż to, wiemy o czymś – w naszym przypadku o tym, że system edukacji jest zły, ale nic z tym nie robimy.

Proponuję aby w tym miejscu skierować dalszą dyskusję raczej na praktyczne możliwości wdrożenia zaproponowanych zmian. Jak spowodować aby zaszły zmiany? Na pewno potrzebne będą działania ustawodawcze – jak spowodować aby skutecznie zaszły i by nie były torpedowane “brakiem pieniędzy”, “dziurą budżetową” czy tym podobnymi pseudo argumentami? Pod jakimi warunkami możliwe jest aby z miejsca tego bloga rozpocząć skuteczne działania faktycznie zmieniające sytuację? Może wypowie się ktoś kto praktycznie doprowadził do uruchomienia zmian w wyniku działań legislacyjnych – a jeśli nie ma tutaj takiej osoby, należy znaleźć kogoś takiego, kogo trzeba zapoznać z tematem i “wykorzystać” jego/jej doświadczenie do wprowadzenia tych zmian. Sam jestem od kilku miesięcy tatą malucha i będąc żywo zainteresowany poruszonym tematem zamierzam go śledzić i rozwijać na swoim blogu: http://tatamalucha.wordpress.com/
Pozdrawiam

Przydatny? 0 0

Autor: Paweł Szuba

Paweł Szuba — Sat, 29 Nov 2008 09:00:29 +0000

Witam. Są trzy rodzaje edukacji:
1. Szkolna – uczy czytania ,pisania i matematyki
2. Zawodowa – uczy jakiegoś zawodu
3. FINANSOWA – UCZY JAK RADZIĆ SOBIE W ŻYCIU Z PIENIĘDZMI ŻEBY JE MIEĆ A NIE GONIĆ ZA NIMI CAŁYMI DNIAMI.

Niestety na temat rozwoju FINANSOWEJ INTELIGENCJI nie mamy możliwości uczyć się w żadnej tradycyjnej szkole, dlatego tak niewiele osób osiąga w życiu PRAWDZIWA WOLNOŚĆ I NIEZALEŻNOŚĆ FINANSOWA.

Moje motto brzmi:

“STAŃ SIĘ ODPOWIEDZIALNY ZA SWOJE FINANSE BO W PRZECIWNYM RAZIE CAŁE ŻYCIE BĘDZIESZ WYKONYWAŁ POLECENIA INNYCH. MOŻESZ STAĆ SIĘ NIEWOLNIKIEM SWOICH PIENIĘDZY ALBO ICH PANEM”

W XX wieku dzięki gwałtownemu rozwojowi techniki przeszliśmy od ery przemysłowej do ery informatycznej. Dla naszych dziadków i rodziców ważne było, aby chodzić do szkoły i uzyskiwać dobre oceny, a następnie zdobyć stabilną i dobrą pracę. Wielu z nich pracowało u jednego pracodawcy przez 20 – 30 lat. W latach 90-tych XX wieku poznaliśmy zupełnie nowe dla nas określenia, jak np.: redukcja etatów, zwolnienia zbiorowe, recesja. Nieliczni zrozumieli wtedy, że oprócz dobrej szkoły niezbędna jest również znajomość zasad rządzących ekonomią, jak również umiejętność postępowania z finansami. Pozostaliśmy jednak finansowymi analfabetami, ponieważ nasz system edukacyjny nadal pozostał w XIX wieku, nie zauważając zmieniającej się wokół nas rzeczywistości.

Jeśli chcesz sie dowiedzieć więcej na temat FINANSOWEJ INTELIGENCJI zapraszam na moja stronę:

http://www.zyciedlasiebie.com.pl

i wejdź w zakładkę MOJA HISTORIA i uważnie przeczytaj CAŁY tekst a zwłaszcza historie o Billu i Edzie i jeśli Cię temat zainteresuje i będziesz chciał/a dowiedzieć sie więcej napisz do mnie e-mail.

Pozdrawiam serdecznie
Paweł Szuba
http://www.zyciedlasiebie.com.pl

Przydatny? 0 0

Autor: Krzysztof z Anglii

Krzysztof z Anglii — Wed, 05 Nov 2008 09:52:54 +0000

Szkoła moim zdaniem od pierwszych klas powinna uczyć wchodzących tam uczniów szacunku do siebie i drugich . A nie ograniczenia, podporządkowania tylko z góry narzuconym normom , wejścia i bycia w odpowiednim reżimie – ustalonym z góry dla wszystkich .Także od samego początku uczyć szacunku i pomocy dla młodych ludzi pochodzących z rodzin ułomnych i wykoślawionych , których dzieci łatwo mogą i kierują się w stronę marginesu społecznego . A często są one silniejsze , będąc w wielu wypadkach niedowartościowane, starają się być przywódcami . Co odbija się niekorzystnie na innych – spokojnych ,wychowanych w warunkach bez rywalizacji , bardziej nastawionych na współpracę , życzliwość , pomoc innym. Ci ostatni są często wtedy zdominowani i czasem nawet ograniczani lub niszczeni przez grupy pochodzące trudniejszych rodzin lub dzielnic .
W Anglii a myślę , że w większości zachodnich krajów już często na początku jest oddzielenie – przede wszystkim na zamożność i status społeczny (co moim zdaniem także wcale nie jest dobre) młodych ludzi do odpowiednich szkół .
Ponieważ od jakiegoś czasu ( ponad 4 lat) już tu przebywam, spotykam się z opiniami kolegów w pracy na temat tutejszych szkół . Są one z reguły negatywne. Koledzy ci mówią , że ich dzieci w pierwszych klasach w ogóle niczego się nie uczą , tylko siedzą , bawią się .
Są zdegustowani i myślą o powrocie do Polski – szczególnie ze względu na dobro ich młodych latorośli lub przenieść je do płatnych szkół . Są przekonani , że system w którym oni się wychowali był najlepszy i tak powinno się postępować z ich młodymi wychowankami . Ja też przyznam się , że tak myślałem . Dopiero po pewnych doświadczeniach i różnych sytuacjach w życiu zmieniłem zdanie . Ciekawe jest podejście w Chinach , gdzie jak słyszałem – wychowaniem dzieci zajmują się na początku dziadkowie , którzy już wiele przeżyli , są bardziej tolerancyjni do życia i spokojni ( słyszałem to wiele lat temu – i nie wiem , czy nadal to jest stosowane).
W normalnej polskiej szkole powinno przede wszystkim moim zdaniem się położyć nacisk na dobro ucznia . Uczyć go indywidualnej wartości . Także dla innych , którzy są obok niego . Bez względu , czy zdobywają lepsze oceny , czy niższe . Uczyć także współpracy i życia w grupie jako kolektywie, gdzie każdy jest wartościową jednostką i ma prawo wnieść swój wkład do całości . Także powinno się uczyć delikatności i zrozumienia dla innego podejścia i widzenia Świata. Właśnie w ten sposób można pozwolić aby wyrosły talenty i rozwinęły się nieprzeciętne zdolności w młodych ludziach .
Tutaj , mimo, że można mieć wiele zastrzeżeń i znaleźć niedociągnięcia – system uczy tolerancji w stosunku do innych , nie oceniania ich ze względu na wygląd , czy zachowanie .
Często są to sporne sprawy , szczególnie dla wychowanych mimo wszystko w innej kulturze .
Np. akceptacja homoseksualizmu (uważa się , że jeżeli pewien odsetek społeczeństwa się tak zachowuje , to ma do tego prawo i nie trzeba tego piętnować ) .
Uważam , że powinno także bardziej zwracać uwagę na uświadomienie młodym ludziom na dobro człowieka – jako indywidualnej jednostki . I społeczeństwa jako zbioru tych indywidualnych części , w które wchodzą .
Nauka powinna być przyjemna . I przedmioty które sprawiają trudności pewnym uczniom – przesunięte na później , lub nauczane w mniejszym lub łatwiejszym zakresie .

Zasadniczo uważam , że największą uwagę powinno się zwrócić na wychowanie młodego pokolenia . Szczególnie ich wartości , które później wniosą w dalsze życie .
Wiedza jest potrzebna , ale można ją zdobyć i zdobywać w każdym czasie , gdy się będzie tego pragnęło . Natomiast pewne wartości dotyczące charakteru ludzkiego sposobu patrzenia na życie i świat – mogą w dużym stopniu ograniczać możliwości w dalszym życiu .

Krzysztof

Przydatny? 0 0

Autor: Mariusz

Mariusz — Fri, 31 Oct 2008 16:32:51 +0000

Witam Moja wizja edukacji za 10 lat
Uczeń z radością i optymizmem idzie do szkoły, wie ze nauczy się coś nowego ciekawego oraz poszerzy swoją bazę wiedzy. Ne ma kłopotu z nauką bo zna i uczy się wszystkich technik szybkiej nauki, zapamiętywania, szybkiego, czytania fotoczytania map myśli itp. Idzie do szkoły z własnej woli sam odczuwa potzrebe rozwoju i wie ze szkoła mu w tym pomorze uczy sie najwięcej tego co kocha i jest jego pasją i tego co chce robic w przyszłości. Jest twórczy kreatywny pewny siebie i tego że ma wielki potencjał
Nawyk samorozwoju i samodoskonalenia sprawia, że jest dobry w coraz to więcej rzeczach rozwija się w sporcie, muzycznie intelektualnie oraz emocjonalnie.
Idąc na studia umie się uczyć błyskawicznie, oraz ma podstawy z przedsiębiorczości, komunikacji.
W szkołach wykorzystywane są tablice interaktywne dzięki którym uczniowie przyswajają wiedzę szybko i nie nudząc się na lekcjach.
Kadra pedagogiczna jest profesionalnie wyszkolona, starająca się wszczepić nawyk szybkiej nauki optymizmu i samorozwoju.
W przedszkolach i klasach od 1-3 kładzie się nacisk na rozwój umysłu, kreatywności ucznia oraz uczy się technik pamięciowych, żonglowania i podstaw za pomocą zabawy. Wszczepia się tez pozytywne nastawienie do nauki, ze uczeń sam chce i z radością chodzi do szkoły.
W podstawówce uczy się juz szybkiej nauki, czytania, fotoczytania, zachęca się do ćwiczenia i rozwoju, do czytania ksiązek oraz poszerzania swojej bazy wiedzy.
są też zajęcia z kinezjologii edukacyjnej i szybkiej nauki języków
W gimanzjum uczniowie mają juz nawyk samorozoju zaczynają odkrywać pasje a szkoła pomaga im je rozwijać, dając wsparcie i trenerów, organizując kółka i kluby. Uczniowie dalej ćwicza szybką nauke opanowując ją znakomicie. Poznają tez technologie informacyjną, skuteczne działanie, zarządzanie czasem mają prywatne zajecia z trenerami NLP i szybkeij nauki.
Do liceum przychodzą z umiejętnością uczenia się, wielkim optymizmem i potencjałem chcąc jeszcze więcej się dowiedziec i nauczyć. skutecznie pracują w domu, mając plan na przyszłość. Uczą się tam inteligencji finansowej, e-binzesu,komunikacji, wzajemnego i szczęsliwego życia. Znajdują coraz więcej pasji i radości z uczenia się i życia. Mają wyznaczone cele do których szkoła ich przybliża, przygotowują się do studiów. Rozwijają swoje talenty poznają nowe dziedziny z wielką siłą pędza do przodu.
Na studiach wykorzystują wiedzę z poprzednich lat i zabezpiczają sobie finanse maja pieniądze na rozwój.
Piszą prace naukowe, tworzą nowe rzeczy stają się naukowcami, inżynierami wykorzystującymi obie półkule mózgu cały jego potencjał.
Polska staje się najszybciej uczącym krajem posiadającym najwięcej inżynierów i naukowców dzięki czemu bardzo sie rozwija.
Teraz jak zacząć???
Myślę, że ci co znają swój potencjał i intresują się szybką nauką, samorowojem powinni udowadniać ze to wszystko jest prawdą i zarażac innych. Powinniśmy jeździć po szkołach i prezentowac techniki szybkiego czytania, techniki zapamietywania, zaczęcać do czytania ksiązek. Sprawić że i nauczyciele i uczniowie zachłysną się samrozwojem. Wtedy za 10 lat naprawde będzie inaczej. A więc zaczynajmy prowadzić serwisy internetowe, szkolenia itp. Uczniowie mogą zapropowac dyrekcji kupno odpowienicj ksiazek do biblioteki. Czasem jedna książka wystarczy zeby zmienic wszystko. Powoli małymi kroczkami chodźmy do przodu.
Do dzieła

Przydatny? 0 0

Autor: Robert2

Robert2 — Thu, 30 Oct 2008 15:23:25 +0000

Jest już 2 Robertów, to nie ja napisałem:
“Moja własna wizja edukacji w Polsce za 10 lat
Jest niezwykle obiecująco optymistyczna: ”

Teraz będę Robertem2.

Do rzeczy.
Trzeba, należy, po prostu wyjaśnić, zrobić rewolucję, jest oczywiste że itd. itd.

Wiele razy rozmawiałem z różnymi ludźmi na różne tematy.
Każdy na ogół wiedział co powinno być, co po prostu powinno się zrobić.
To co jest po prostu jest też zwykle najtrudniejsze do realizacji.
Bardzo to miłe, że szkoła powinna kreować atmosferę przyjaźni, tylko jak do tego doprowadzić.
Napisać manifest? I co dalej? A jak go nikt nie przeczyta?
Tablica podłączona do internetu.
Czy ktoś sobie zdaje sprawę jak niesamowicie drogie są takie różne urządzenia.
Wizje są piękne, ale może zejdźmy na ziemię.
Hipnoza, manipulowanie mózgiem – po takiej nauce połowa uczniów będzie się nadawała do psychiatry.

Niestety, absolutnie nic nie zastąpi dobrego wychowania w rodzinie, tylko tam może powstać ta atmosfera przyjaźni.
I to powinien być początek, potem szkoła powinna oczywiście to wykorzystać.
I oczywiście pod warunkiem, że nauczyciele też będą wychowani w takiej atmosferze.
Proste?
Niby proste.
Tylko jak to zrealizować?

Przydatny? 0 0

Autor: Katarzyna

Katarzyna — Wed, 29 Oct 2008 22:58:19 +0000

Taka bardzo kolorowa refleksja na temat przyszłości

Uczniowie muszą zrozumieć, że chodzą do szkoły nie tylko po to żeby chodzić, lecz także się czegoś nauczyć.
Nie sztuką jest mieć świadectwo z paskiem, ściągając i kombinując na prawo i lewo, lecz mając nijaką wiedzę.
Szkoła rozwija zainteresowanie i pasje ucznia, pomaga przygotować się do zawodu, do dorosłości.
Uczeń powinien być przygotowany do nauki, w początkowych latach (przedszkole, 1-3).
W tym czasie musi nauczyć się technik uczenia się i zapamiętywania, korzystania z źródeł informacji itp.
W momencie kiedy uczeń wybierze własną, najbardziej skuteczną dla niego metodę nauki, zaczyna naukę właściwą…
Program nauczania zostaje zmieniony, tak aby uczniowie nie uczyli się 3 razy tego samego tylko z innym poziomem trudności.
Można podzielić przedmioty na 3 części, dzięki czemu uczeń pozna głębiej materiał, będzie więcej czasu na multimedialne prezentowanie niektórych zjawisk. Uczniowie widzący zjawiska w innym świetle niż podręcznikowe definicje, chętniej uczą się przedmiotów, przez co poziom nauki staje się coraz wyższy.
Nauczyciele są bardzo zadowoleni z wyników swoich podopiecznych, więc organizują dużo zajęć praktycznych, wycieczek terenowych, wyjazdów na wykłady itp.
Uczniowie rozumieją potrzebę nauki języków obcych i możliwości jakie daje ich znajomość.
Częste wymiany, wyjazdy językowe, sprawiają że nauka języka staje się przyjemnością.
Szkoły średnie nie dzielą się na lepsze i gorsze, każda jest najlepsza w swojej profesji.
Uczniowie zawodówek uczą się swojego zawodu, poświęcając większość czasu na zajęcia praktyczne, mało na teorię.
Nie uczą się zbędnych przedmiotów, odpowiednią wiedzę zdobyli już w młodszych latach, teraz uczą się tylko niezbędnych informacji.
W technikach poziom nauczania radykalnie wzrósł. Nikt nie twierdzi, że jest to 4-letnie LO.
Uczniowie przestają uczyć się schematów blokowych, z których większości rzeczy nie rozumieją. Mają uproszczoną zasadę działania konkretnych urządzeń, podzespołów itp. Lecz nie wkuwają niepotrzebnych informacji, których nigdzie nie wykorzystają.
Większość czasu poświęcają na przedmioty zawodowe, które tak jak w innych etapach są świetnie prowadzone.
Przygotowują się do studiowania, więc poznają trochę więcej przedmiotów niż zawodówki, przez co ich wiedza staje się bardziej rozległa.
Siatka godzin jest przygotowana tak, żeby uczeń się nie przemęczał. Uczniowie technikum nie są traktowani jako gorsi i ci, którzy mogą posiedzieć dłużej, bo są w technikum.
Egzamin zawodowy sprawdza praktyczne umiejętności uczniów. Zdecydowana większość zdaje go na wysokim poziomie, nie zdają ci, którzy zdać go nie chcieli.
Technicy są świadomi, że po skończeniu szkoły mogą pracować na całkiem dobrych stanowiskach, ewentualnie na lepszych po studiach. Są traktowani jak specjaliści, więc zainteresowanie kierunkami technicznymi wzrasta.
Uczniowie LO, nie uczą się ogólnie wszystkich przedmiotów, tylko swojego profilu. Rozszerzają wiedzę, która ich interesuje.
Nie przygotowują się do wykonywania zawodu, lecz do studiowania ciekawych kierunków, z którymi chcą powiązać przyszłość.
Absolutnie nie martwią się o poziom wiedzy z którym kończą szkołę. Wiedzą, że szkolą ich najlepsi specjaliści.
Prócz zajęć wyłącznie związanych z kierunkiem/zawodem, uczniowie uczą się radzić sobie w przyszłości.
Zajęcia praktyczne przygotowują ucznia do radzenia sobie w różnych sytuacjach życiowych.
Dodatkowo uczniowie mają spory wachlarz zajęć poza lekcyjnych, obejmujących różne dziedziny życia.
Uczniowie chcą się uczyć, zmieniają swoje podejście do życia, potrafią radzić sobie z problemami.
Mamy minimalny odsetek samobójstw, przemocy i innych nagannych zachowań wśród młodzieży.
Młodzi Polacy są bardziej cenieni na zagranicznym rynku pracy, już nie jako tania siła robocza, lecz poważni inwestorzy i biznesmeni.

Pozdrawiam,
Kasia

Przydatny? 0 0