Dan Millman jest młodym studentem Uniwersytetu Berkeley w Kalifornii. Trenuje sportową gimnastykę i reprezentuje szkołę na międzynarodowych zawodach. Pasją i ciężką pracą walczy o miejsce w olimpiadzie. Jego rodzice mają mnóstwo pieniędzy, a sam Dan cieszy się popularnością uroczych studentek.  Na pierwszy rzut oka: prawdziwy szczęściarz!

A jednak, gdy przychodzi noc i zewnętrzne hałasy ucichają, Dan musi stawić czoła swo emocjom. Nie może spać. Rywalizacja z kolegami i strach przed porażką na olimpijskich kwalifikacjach robią swoje. Jednej nocy Dan budzi się o 3.00 i wychodzi na spacer do stacji benzynowej. Chwyta za paczkę chipsów, odwraca się do sprzedawcy i …

Starszy mężczyzna spojrzał mu w oczy. Jego spojrzenie było spokojne niczym niezmącona tafla czystego jeziora. Dan miał wrażenie, że mężczyzna widzi jego duszę. Nie wiedział jeszcze, że faktycznie tak jest. Zwrócił uwagę na buty mężczyzny i cofnął się o krok ze zdumienia. Starzec chodził w tych samych charakterystycznych butach z brązowej skóry, które Dan już widział. To człowiek, który dopiero co mu się przyśnił w koszmarze!

„W czym mogę pomóc?”, pyta spokojnym głosem starszy mężczyzna.

Młodzieniec przestraszony i zmieszany płaci za chipsy i wychodzi.

10 metrów dalej, dalej nie mogąc uwierzyć własnym oczom, Dan odwraca się i patrzy na stację. Tajemniczy sprzedawca wyszedł przed drzwi i go obserwuje. Zaszczekał pies. Dan na chwile spuścił starca z oczu. Gdy spojrzał ponownie, ten już był na dachu!

Tego już za wiele! Budynek miał jakieś trzy metry, a mężczyzna co najmniej sześćdziesiąt lat! Nawet Dan, szkolna gwiazda gimnastyki, nie wskoczyłby tak wysoko!

„Jak się tam dostałeś?” krzyknął Dan.

Mężczyzna jednak milczał, przeszywając młodzieńca wzrokiem. Ten poczuł dreszcz i szybkim krokiem ruszył z powrotem do akademika.

Dan starał się jak najszybciej zapomnieć o starym sprzedawcy w brązowych butach. To jednak nie było możliwe. Ciągle nurtowały go dwa pytania: Jak ten starzec wskoczył na dach? I co, do cholery, robi w moich snach?

Następna noc i następny koszmar. W nim brązowe buty, które widział już na stacji benzynowej. Dan decyduje się wyjaśnić sprawę. Po raz drugi (i bynajmniej nie ostatni!) idzie do tego starca.

Wchodzi do stacji i od razu pyta „Jak się dostałeś na tamten dach?”. Starzec jednak kieruje dyskusję na inne tory. W pewnym momencie Dan słyszy pytanie, które na zawsze odmieni jego życie. Ty też sobie na nie odpowiedz. Nie z powierzchni umysłu, ale z głębi serca…

Czy jesteś szczęśliwy?

Oto jak zawsze sobie odpowiadałem. Dokładnie tak samo, jak odpowiedział Dan. Będę szczęśliwy, gdy:

1. Zdam maturę na zadawalającym mnie poziomie,
2. Zrobię prawo jazdy,
3. Wygram złoto na Międzynarodowej Konferencji Młodych Naukowców,
4. I tak dalej …

Ależ ja siebie oszukiwałem!

Wszystko to osiągnąłem. Jak myślisz, czy jestem teraz bardziej szczęśliwy, niż byłem? Kupno prawda! Siedzę w tej samej huśtawce emocjonalnej, w której byłem dwa lata temu.

Tylko jedno się zmieniło: nie wierzę już, że jakiekolwiek zewnętrzne coś da mi szczęście. Gdzie więc mam go szukać?

Odpowiedź dotarła do mnie, gdy doświadczyłem całej historii Dana Millmana.

On znalazł odpowiedzi.  Na pytania zupełnie inne, niż „Jak się dostałeś na tamten dach?”. I kto inny mu na nie odpowie, niż starzec, który wkrótce wyrzuci go z mostu, zabroni uprawiać seks i wyśle go do domu w samych kalesonach.

To ktoś więcej, niż sprzedawca na stacji benzynowej. Starzec, nazwany przez swojego ucznia Sokratesem, jest nauczycielem życia. A Dan, bardzo powoli, nauczy się żyć drogą miłującego pokój wojownika. Wreszcie będzie spał spokojnie i wkrótce zdobędzie złoto na olimpiadzie.

Cała historia jest niezwykle inspirująca. Przeżywając ją uświadomiłem sobie wiele na temat siebie i swojego życia.

Wreszcie zacząłem szukać swojego szczęścia tam, gdzie ono zawsze się znajdowało: wewnątrz mnie. To szczęście jest bezwarunkowe, czyli niezależne od tego, co się dzieje.

Największe wrażenie zrobił na mnie cytat Sokratesa „Ty trenujesz gimnastykę, Dan. Ja trenuję wszystko.” Zrozumiałem, że sam trenuję bycie trenerem rozwoju osobistego: prowadzenie szkoleń i pisanie tekstów. A tak naprawdę chcę trenować życie: to jak jem, oddycham, siedzę, stoję, mówię i myślę jest równie ważne!

Moje myśli wyciszyły się i stałem się bardziej świadomy obecnej chwili. To cudowne doświadczenie. Warto było obejrzeć ten film tylko po to, by być bardziej w tu i teraz!

Znacznie więcej, niż film…

Ach, bo czy ja wspominałem o tym, że “Way Of The Peaceful Warrior” (Siła Spokoju) to jest film? Zanim wstaniesz, chwycisz portfel i pójdziesz do wypożyczalni, przeczytaj jeszcze 2 akapity!

Siła Spokoju to więcej, niż film. Jest oparty o bestsellerową książkę Dana Millmana: Droga Miłującego Pokój Wojownika. Dan Millman jest mistrzem świata trampoliny z 1964 roku. Po karierze sportowej zaczął pisać rozwojowe książki i nagrywać produkty wideo.

Faktycznie jako nastolatek spotkał kogoś, kogo sam nazwał Sokratesem. Nauczył się od niego Drogi Wojownika: spokojnego umysłu, serca promieniującego miłością i rozluźnionego, pełnego energii ciała. Czytałem książkę i zmieniła moje życie.

Niech Twój proces zmiany zacznie się od zwiastuna:

Poprzez film, skończ na lepszych wynikach sportowych, inspiracji do stania się mistrzem w tym, co robisz i absolutnie bezwarunkowej radości z każdej chwili!